Każdy prototyp Toyoty spędza tysiące godzin w tunelu aerodynamicznym, aby zapewnić modelowi produkcyjnemu najlepszą w klasie aerodynamikę. Niski współczynnik oporu powietrza umożliwia uzyskanie większej prędkości maksymalnej przy jednoczesnym zmniejszeniu zużycia paliwa i poziomu hałasu wywołanego pędem powietrza.
Typową miarą sprawności aerodynamicznej jest współczynnik oporu powietrza (czyli wartość Cx). Porównuje on siłę oporu powietrza z siłą potrzebną do zatrzymania oporu powietrza przed samochodem. Im wyższy jest współczynnik oporu powietrza, tym większą siłę czołowego oporu aerodynamicznego musi pokonać silnik samochodu.